Hayat surekli onume cikariyor bazi seyleri ve ben surekli test ediliyor gibi hissediyorum.
Bu sene farkina vardigim seylerden biri neye asla dediysem hep yasadim. Beni uzen veya cok mutlu eden bircok sey oldu hayatimda. Bu seylere ragmen ben bunu fark edemedim sanirim. Beceremiyor muyuz yoksa biz kabullenmeyi.
En korktugum sey ise bir pattern’e girmek. Bu beni uzer. Sonu gelmeyecek gibi hissediyorum ya ben bazen, hakli oldugumu farkediyorum ya… Yasayamiyorum. Su an asiri korkmus durumdayim. Kendimi hem kaptirmamaya hemde ani yasamaya programladim. Su an ya hayatimin en buyuk yanlisini yapacagim yada iyi ki diyecegim. O arada kalan cizgi var ya, beni bitiriyor. Yeni yila cok buyuk umutlarla basladim ben. Yapmak istedigim o kadar cok sey var ki. Bir yandan da dusunuyorum acaba hep kactigim seylere mi kosma egilimim var. Su an guzel gelen seyler ileride nasil bir etki birakacak uzerimizde? Bunu bilmiyor olmak beni yormaya basladi.
Ben bile isteye olmadigim biri gibi davranmaya calisiyorum. Uyum saglamaya calistikca ben kimim? Neyi seviyorum? Neye tepki gosteririm ? Bunlardan uzaklasmaya basladim gibi hissediyorum. Uyum saglayamayacagimi bile bile kendimi bu duruma surukluyorum ama neden? Sevdigim icin mi?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder