Son zamanlarda uzerine cok kafa yordugum bir terim. Aslinda senelerdir o kadar farkina varmadan yasamisim ki, yas aldikca sanirim zaman kavrami bende cok derinlesmeye basladi. Sadece zaman diye bahsedip gecmeyelim. O kadar hizli akiyor ki, Teoman ne guzel demis “tutamiyorum zamani”.
Benim hayatim o kadar dolu dolu gecti ki. Hicbir sey kacirmak istemedim. Tek bir seyden bile mahrum birakmak istemedim kendimi. O yuzden hep asiri cabaladim. Insanlar bana gipta ederek bakardi. Bir sonraki hareketim hic belli olmazdi. Sasirtirdim ben, fazlasiyla. Simdi ise bana bir bosvermislik coktu. Bazen cok basit bir islevi bile yerine getiremez oluyorum. Bazen oyle kapaniyorum ki icime, ben ben degilim sanki. Derinlerde asil ben’i ariyorum. O tuttugunu koparan mucadeleci, maceraci idili. Bir yazimi okudum az once. Kendi kendime diyorum ki “sen yeniden baslamayi seversin” Yeni sayfalar acmayi severim evet. Severdim. Artik yeni bir sayfa daha acmaya cesaretim yok sanirim. Su 5 sene o kadar hizli gecti ki. Bu 5 sene icinde belki “idil” sadece ceyreginde olabilmisimdir. Niye surekli mental olarak dusuyorum bilmiyorum ama bugunun yazisi bununla ilgili degil.
Zamani tutamiyorum. Gunler ,haftalar cok hizli geciyor. Sanki gozumu kapaticam ve actigimda 50 yasina gelmis olacagim gibi. Sanki zaman diyor ki “yillarini bu kadar dolu yasadigin yeter, telafi etmenin vakti geldi”. Gecirdigim o dolu yillar sanki zamanla bosaliyor gibi. Bazi zamanlari hatirlayamiyorum bile. O sebeple yari zamanli pocket journal olayina giristim.Capture methodu ile ne gorduysem, duyduysam yazarim diye dusunmustum. Cok uzun surmedi tabiki, motive edemedim kendimi belkide yeteri kadar. Bari buraya kayit ediyim diyorum. Senelerdir tek consistent oldugum sey bu.
Simdi bakiyorumda 4 sene oncesi ile su an arasinda hicbir fark yok. Evlenmis olmam ve iki kopegimin olmasi disinda. Hayat standardlarimda bir iyilesme yok. “zaman sana yaramis” dedirtecek bir guzellesmede yok. Aksine en son ne zaman bakim yaptim bilmiyorum. Sanki zamanla daha vasifsizlasmis gibi hissediyorum. Ben ne istiyorum? Ne beni mutlu eder? Bunlari dusunmeye zamanim yok cunku zamani satin alabilecek param yok. Param olsaydi bol zamanim olurdu gibi geliyor. Hep su olsun, bunu yapicam diyorum mesela sani dogru zamani kovalar gibi ama o zaman hic gelmiyor. Dogru bir zaman bir turlu gelmiyor. Hep o ani bekliyorum ama ayni zamanda kaciriyorum. Yakalamam icin ne yapmam gerekir bilmiyorum ama zamandan keyif almayi biraktim, bir caba gosterecek gucum kalmadi.
Bugune dair duygularim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder