Bekleme-ntiler

Kendimizden beklentilerimiz neler? Ne istiyoruz? Yoksa bizden beklentilerimi ister olduk zamanla? zaman öyle korkunç bir olgu ki, kendimize bakış açımızı, benliğimizi değiştirir bazen; geliştirir düşüncelerimizi , olgunlaştırır, çocuklaştırır. En önemlisi biliyor olmak sanırım bunu. Zamanla değiştiğimizi ne olursa olsun. Bilelim ki yapılacak hiçbir şey için geç değil şu anda, ne zaman mı geç olur? . Anlarsın. Anlarsın o zaman geldiğinde ve yinede bilmeni isterim biraz cesaretle aşılamayacak duvar yok, bahsettiğim duvar çin seddi olsa da yada uçsuz bucaksız bir uçurum; sonunu göremediğin, içindeki duvarları aştığın sürece , o eşikten kendini geçirdiğin sürece seni tutan hiçbir şey kalmaz. Gerçekleşemeyecek bir şeyi hayal edemezdik zaten değil mi?

Son kez

Her saniyemiz sadece kendimiz için bile yoğun ve karmaşık duygularla geçiyor. Peki ya diğerleri? O küfür ederek uyandığı sabahta işine küfür ederek gidenler, yoğun bakımdaki yakınının uyanmasını uman, sırf para için hayatını riske atanlar, evlat acısı çekenler,anne-baba acısı çekenler; o çok istediği sınavı kazananlar, hayatının fırsatını yakalayanlar,yaz planları kuranlar... Şu an bizim aksimize hatta biz bile öyle şeylere kafa yoruyoruz ki hayattın bazı kısımlarını kaçırıyoruz. O kadar meşgulüz ki yarın,öbür gün diye diye bir bakmışız zaman geçmiş, artık çok geç. Zaman böyle değil midir zaten öyle hain öyle düşüncesiz, geçer işte birden anlamayız. Hastalığın bol olduğu günler geçiriyorum. Her yaz , hatta hayatımın neredeyse her döneminde benimle olan, benimle olmasına alıştığım insanları teker teker kaybediyorum. Yarın uğrarım, yok öbür gideyim dediğim her saniye için şu an pişman olduğum içimi kemiren bu lanet his ile yaşıyorum bir süredir. Bunlarla bu kadar yakın ve beklenmedik bir sürede karşı karşıya kalacağımı düşünmemiştim.Bugün aldığım bir haberle uzun zamandır yoğun bakımda durumu pek iyi olmayan yakınımın 'annesinin' vefat ettiğini ve daha dün bana selam yolladığını öğrendim. Dün orada olabilirdim ama değildim,Olmalıydım diyorum kendime. Önüne geçemeyeceğim şeyler var evet, mesela artık o yok, ''anneannem'' yok. Ben ona böyle derdim.. Ama onun yok olmaması aksine keşke ben orada olsaydım diyorum son kez. Keşke diyorum. Keşke demeyin. O haftaya göreceğiniz insanları bu hafta görün. Hayatta keşkelere yer yok çünkü.

O,GÜLSÜN

Annem.
Annem  benim herşeyim, herkes gibi benimde annem benim elimde sahip olup olamayacağım herşey.
O, kızsın.
O, üzsün,
O, bağırsın,
O, sevsin
O, sevilsin
O, ağlasın; ama heyecandan ağlasın,sevinçten mutluluktan..
O, GÜLSÜN.
Bazen kızıyorum ama o hayatımdaki kızgınlığımı saniyeler içinde söndürebilecek tek insan.Saniyeler  içinde beni mutlu eden ve bir ömüre yettiren tek insan.O kalbimi ısıtan, sıcaklığıyla her daim içimi sıcak tutan tek insan.Kimisi anlatmaz herşeyi,paylaşmaz. Niye? ''kızar''. Kızsın. ''anlamaz'' evet anlamaz, anlamasın. Anlatmaya hazır olduklarında , onu bulamadıklarında....
Görüyorum insan içinde ne kadar kolay aşağılanıyor kimilerinin anneleri. Peki ya kızacak köpürecek, koklayacak bir anneye hiç sahip olmamış olanlar?Doğru, kimi zaman geç kalınır bazı değerlere. Bakıyorum bugüne, benim için yaptıklarına. Günün birinde belki giderim diye düşünmemi tek engelleyen insan o, annem. Sevmelere doyamadığım yanaklarını ısırdığım, bana baktığında gözleri parlayan bu insanın herkese bahsettiği ''o'' gurur duyduğu kızı olmaktan o kadar mutluyum ki. Çünkü o benim, yazımda da belirttiğim gibi beni  hayatımdaki kötülüklerden koruyan güvenlik battaniyem; etrafımdaki beni olumsuz etkileyen, etkileyebilecek  herşeyi yok eden kahramanım; imkansızı imkanlı yapabilen; ateş gibi yanan havada bir sözüyle yağmur yağdıran; Annem.
Ben çalışıyorum ve okuyorum. Dolayısıyla annemi çok nadir görebiliyorum ve neredeyse hiç zaman ayıramıyorum. Onunla geçireceğim her saniye o kadar değerli ki... Bir gün sarmaş dolaş dolanırken bana söylediği sözü hiç unutmuyorum '' Görende senelerdir görüşmüyoruz  sanacak:)''
Seni seviyorum anne.

Pahabiçilemez şeyler var!

Hayat öyle tesadüflerden oluşuyor ki bir gün yanınızda oturan kişi ertesi gün sizi en iyi anlayan kişi oluyor.Böyle tesadüfler insanların hayatına zevk katıyor bence. Ertesi gün hayatın ne getireceğini bilmeden yaşamak bence dünyanın en güzel şeyi. Koyuyoruz kafayı, uyanınca yeni gün,yaşanacak yeni şeyler,yeni insanlar belki hı? yeni insanlar... ah işte konu bu. Yakın zamanda hayatıma çok fazla insan girdi ama bir kaçı gerçekten hayatımı daha güzel hale getirdiler. 1sn , 5 saat, 1 yıl. İlla uzun mu sürmesi gerekiyor her duygu? Modum düşünce sarılıp enerji aldığım bir insan, sadece düşünün. Süresi 5 sn  ama benim mutluluk seviyem tavan. Demek istediğim aslında ertesi güne uyanmaya o kadar alışmışız ki, bizi bekleyenlerin farkında değiliz. Yaşanacak çok şey var, sarılacak çok insan. Birinin sana enerji vermesini bekleme, sen git sarıl. Mutluluk bulaşıcıdır. Başkasının o güne gülerek başlamasına sebep olmak pahabiçilemez.

Kötü başladık

Kötü başladık diyebilirim. Hastalıklar, ölümler. Hayatımızdan eksik olmaz biliyorum ama yinede alışamıyoruz bazı şeylere. Belkide yaşadığımız güzel şeyleri göremiyoruz kötü şeylerin yanında. Hayatımın yolunda gitmediği bir dönemden geçtim. Zorlandım çok fazla inanın bana.. Ama şu an herşey öyle yolunda gidiyor ki, bir an neredeyse yolunu kaybettiğini düşünmeye başlıyordum. Asla yılmadım bu hayatta diyebilmek isterdim, fakat yaşadıklarımın karşısında dimdik duruyorum diyebilirim sadece.Yıldım ama durdum, durdum çünkü biliyorum geçecek herşey. Geçti herşey.

Yeni mi yıl?

Yeni yıla yeni dileklerle diyelim o zaman.. Bu yıl benim için çok yönlü geçti diyebilirim. Harika zamanlar geçirip , o harika zamanların içince acı içince kıvrandığım sonrada bu kıvranmanın getirdiği olumlu birçok güzel şeyle karşılaştığım; Yeni insanlar tanıdığım, insanları yeni tanıdığım, geç öğrendiğim, öğrenmek istemediğim anlarla dolu bir yıldı bu yıl.  Her sene olduğu gibi bu seferde 2017 den daha çok güzellik isteriz gelenek yerini bulsun.... Eskiden derlerdi inanmazdım ama seneler bizi olgunlaştırıyor ve olgunlaştıkça farkediyoruz. Yaşadığımız her pişmanlık yerini alınacak derslere bırakıyor ki bu benim hayata bakış açım diyebiliriz. ''hatalar''. Ben hatalarım olmadan yaşayamam, onlar olmadan doğru yola sapamam, doğru yolda olduğumu anlayamam. Yine hata yapacağım belki üzülüp sevineceğim kime ne ... ''Daha güçlüyüm ben hatalarımla''

Lucky Stars

Yeni insanlar tanımak güzel şey. Yeni karakterler.. Bazı insanlar iyi ki varlar.Olması gerekenleri yanımızda aradığımızda beklenmedik şekilde yanımızda belirenler, kafamızı çevirdiğimizde bir paket çikolata bulduğumuz, en sevdiğimiz şarkının playlistte haddinden fazla çaldığı , tüm maneviyatın bizim modumuzun düzelmesi için seferber olduğu o anlar.. Hani gülümsemelerle dolu o mutluluk çemberinden insanın hiç çıkası gelmiyor. Ben çalıştığım yerde modu düşen arkadaşlarıma ''enerji veriyim dur '' diyerek sarıldığımı hatırlıyorum da. Enerji veren gibi görünsem de aslında ben besleniyordum bir nevi. Bazılarınlada göz göze sarılıyoruz. Baktığımızda birbirimize hemen düzeliyoruz, enerji içeceği gibi. İşte böyle insanlar hayattaki yegane şanslardan bazıları. Kalplerinin güzelliği gözlerine yansımış insanlar.